Het lied van de zomer

De natuur streelt mijn zinnen.

Schaamteloos ontvouwt zij haar intieme schoonheid.

Zij verleidt zonder schroom.

Zij geeft zich over

aan zinderende zomerextase.

Zij bemint ongeremd.

Zij bevrucht.

Onbevangen schildert zij haar hartstocht

in water, licht en bomen.

Zij roept.

Zij zingt.

Zij camoufleert.

Haar palet is niet te temmen.

Haar essentie is niet te vangen in een enkele vorm.

Het geheel aan geluister spant samen

om te verhullen wie ons verwacht.

Zij roept onbesuisd en verbergt beschaamd.

Terwijl het mysterie van haar bestaan

zich tussen haar regels verbergt.

Ons observeert.

Haar tomeloze aanbidding

licht slechts een tipje van de sluier.

Maar zij fluistert haar geheim

in de stilte….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *