Blijvende dingen

Ons hart is een geschenk dat wij kunnen delen

en een thuis waarin iemand woont.

De oorsprong van nieuwe dingen.

Want in het verborgene ontstaat wat zichtbaar wordt.

De aarde is het geschenk dat wij moeten delen.

Het licht, water en het jonge groen.

Een land om te regeren en een akker om in te zaaien.

Want het zichtbare ontstaat niet uit het waarneembare.

Gaan er twee tezamen, zonder dat zij het eens geworden zijn?

Zijn Geest is het geschenk dat ons samenbindt,

en het huis waarin wij wonen.

De bron van onze capitulatie; de dingen die men niet ziet.

Want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk.

Alleen,

in de kern van ons bestaan.

Of samen.

Maar zelfs wanneer wij samen zijn,

kunnen wij onze tijd koesteren,

in eenzaamheid.

Onze beslissingen nemen

in onafhankelijkheid.

En niemand ziet,

op Wie wij zouden moeten lijken.

Is scheppen bedoeld om te verbinden?

Of is de verbinding conditio sine qua non?

Uit een verbond komt nieuw leven voort.

De toevoeging is liefde.

Tenminste, zo is het bedoeld.

De kracht om lief te hebben,

te vertrouwen en elkaar te inspireren

bouwt de ander op

en vereeuwigt onze samenwerking.

Want de liefde blijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *