Protestkunst

Protestkunst

Protestkunst is nooit ver weggeweest uit het straatbeeld. Toch zijn er nieuwe ontwikkelingen. Universele thema’s van straatkunst worden via internet razendsnel verspreid over de gehele wereld en vinden hun weerklank of weerstand in een diversiteit aan samenlevingen. Omdat fondswerving en het stichten van (e-) communities met behulp van internet betrekkelijk gemakkelijk is, mondt streetart vaker uit in politiek of sociaal activisme op een grotere schaal dan voorheen mogelijk was.

#Blacklivesmatter

Maart 2016 werd de Hollywood Walk of Fame het politieke podium van de Amerikaanse anarchistische beweging INDECLINE. Deze beplakte de sterren van de Walk of Fame met naamplaten waarop de namen te lezen waren van door de politie doodgeschoten Afro-Amerikaanse burgers. De actie maakte veel los en werd niet door iedereen positief ontvangen; de ‘ontheiliging’ van de Walk of Fame ging sommigen te ver.

The emperor has no balls

In augustus plaatste INDECLINE een aantal levensgrote standbeelden van een naakte Trump in New York, San Francisco, Los Angeles, Cleveland en Seattle. De bijgaande plaquette vermeldde: “The emperor has no balls”.

Knit the city

Breien beleeft momenteel een wereldwijde come-back. Oorspronkelijk gestart in Houston om de troosteloze ‘wastelands’ leefbaarder te maken d.m.v. vrolijk gekleurde breisels, is ‘Yarn-bombing’ of ‘Guerilla-knitting’ inmiddels een rage. In veel steden, maar ook kleine dorpen zijn verkeersborden, bomen, bruggen, hekken en banken bekleed of versierd met zelfgebreide lappen, dieren of voorwerpen.

Save humanity

Skid Robot, een straatkunstenaar in Los Angeles wil ons anders laten kijken naar onze dakloze medemens. Dit doet hij door het schilderen van bedden, ramen, meubilair en huisraad op muren waaronder een dakloze slaapt. Daarnaast sluit hij vriendschap met deze mensen, biedt hij materiële hulp waar mogelijk en heeft hij een online community: The Living Art project. Een kunstbeweging die door de kracht van kunst, design en technologie verandering wil brengen in armoede en dakloosheid.

Left Out

Maxwell Rushton vraagt aandacht voor dezelfde problematiek in Londen. Nadat hij op straat per abuis zijn excuses aanbood aan een vuilniszak waarover hij struikelde en die hij aanzag voor een dakloze, besloot hij tot een experiment. Hij plaatste diverse sculpturen in Londen die leken op een ineengedoken persoon in een dichtgeknoopte vuilniszak. Hij keek op een afstand toe hoe voorbijgangers hierop reageerden. Of niet….

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in BBK Magazine, het kwartaalblad van de Beroepsvereniging van Beeldend Kunstenaars.



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *