Veujoar

Het eerste wat groen werd waren mijn vingers. Iedere keer als ik in het schuurtje kom sluiten mijn vingers zich verlangend om de steel van de schop. Ik ben om onverklaarbare reden ontwaakt uit mijn winterslaap. Want er hangt iets in de lucht. Ondefinieerbaar en mysterieus en helder. De aarde slaapt nog. Vorst heeft de … Continue reading »Veujoar