Meest recente berichten

Het lied van de zomer

Het lied van de zomer

De natuur streelt mijn zinnen. Schaamteloos ontvouwt zij haar intieme schoonheid. Zij verleidt zonder schroom. Zij geeft zich over aan zinderende zomer extase. Zij bemint ongeremd. Zij bevrucht. Onbevangen schildert zij haar hartstocht in water, licht en bomen. Zij roept. Zij zingt. Zij camoufleert. Haar palet 

Veujoar

Veujoar

Het eerste wat groen werd

waren mijn vingers.

Iedere keer als ik in het schuurtje kom

sluiten mijn vingers zich verlangend

om de steel van de schop.

Ik ben om onverklaarbare reden

ontwaakt

uit mijn winterslaap.

.

Want er hangt iets in de lucht.

 

Ondefinieerbaar en mysterieus

en helder.

De aarde slaapt nog.

Vorst heeft de planten betoverd.

IJsheiligen is nog ver.

De eerste zwakke zonnestralen

strelen de braakliggende aarde.

In mijn hoofd lost de mist

nu eindelijk op.

Lente!

Mijn verhuizing naar het paradijs

heeft diepgewortelde instincten losgewoeld.

Het contact met de aarde

doet mijn bloed sneller stromen.

In de tuin is geen tijd.

 

En het rondzoemende leven

verleidt mij telkens weer

tot eeuwigdurende expedities.

Vagebond.

Ik bereid me voor

op een seizoen zwoegen.

Op een weerzien

met alle beestjes

die in mijn tuin wonen.

Op een struggle for life

en (de meeste) veggies.

Mijn verslaving is volkomen

als ik diep in gedachten

afreken

en mij verbeeld

dat de kassajufrouw

mij een moestuintje aanbiedt…

Het Landschap

Het Landschap

Het resultaat van miljoenen jaren of zeven dagen blijven wij koesteren en vernietigen. Bezingen en negeren. Het landschap dat wijds en eindeloos inspireert omarmen wij sinds eeuwen binnen de grenzen van een canvas.  Getrokken uit de obscuriteit, als decor voor een glimlach dienen nieuwe horizonnen 

Gegijzelde kunst

Gegijzelde kunst

In den beginne was er toortslicht en honger. Woordeloos kerfde de mens zijn verlangen in de wand van de grot. Gedurende 5779 jaar legde de mens zijn ziel vele malen bloot. Diepe zieleroerselen baanden zich een weg naar buiten. Helder, verwrongen of onherkenbaar. Onuitblusbare scheppingsdrang. Vergankelijke media verdroegen eeuwige waarden. Veel kunstfrequenties 

Herfst

Herfst

Glimmende zwarte takken aan kalende bomen.

De natuur geeft zich over en sterft.

Ik zoek de kleuren, het leven, de warmte.

Maar het is tijd om los te laten.

Om stil te worden.

Mijn tuin is nat, koud en glibberig.

Een laatste zonnestraal bestrijkt het modderige paadje.

De natuur neemt afscheid en berust.

Want zij kent het wonder van het seizoen.

De cadans van het leven.

Haar verstilling toont ons de kracht van overgave.

De zegen van rust.

Zij hoeft niet het hele jaar door te groeien,

vrucht te dragen, of te presteren.

Zij zal opstaan uit haar slaap en weer groeien naar het licht.

Zij sterft in de wetenschap dat het tijdelijk is.

Zij omarmt het lijden met de lente in haar hart.